Reisfotografie

Onze zomervakantie in de Dordogne!

We moesten er tot de laatste week van de zomervakantie op wachten maar eindelijk was het moment aangebroken dat we de auto konden inpakken. Het zou eventjes rijden zijn, want onze bestemming was de Dordogne in Frankrijk. Op een aire, net over de Franse grens kregen de jongens het inmiddels traditionele ‘vakantie kleinigheidje’. Iedereen was blij en vol energie. De verwachtingen waren hooggespannen. Zou het net zo’n leuke vakantie worden als vorig jaar? 

Video afspelen

Onze Camping: Domaine de la Paille Basse

Domaine de a Paille Basse

Net als vorig jaar zouden we een week op een camping van Les Castels verblijven. Dit is een kwaliteitsketen van campings die door heel Frankrijk vertegenwoordigd zijn. Onze accommodatie was een gloednieuwe kant-en-klare chalet die met alle basisvoorzieningen zoals bedden, een keukentje, een koelkast en een toilet was uitgerust. We hoefden dus lekker (relatief) weinig mee te nemen uit Nederland.
De autoreis verliep vlotjes. We besloten om met een boog om Parijs te rijden, zodat de kans op files aanzienlijk kleiner zou zijn. Van Reims langs Troyes naar Orléans en dan nog 400 kilometer verder naar het zuiden.  Het was eigenlijk prima te doen.  Bij afslag Souillac ruilden we de snelweg in voor de provinciale weg (lees: landweggetje) en was het nog zo’n 10 kilometer naar de camping. De ligging  van de camping was in de categorie ‘buitenaf’ en ‘landelijk’ in te delen. Midden in het bos zagen we het toegangshek van de camping steeds dichterbij komen.  Toen we bij de receptie parkeerden was het eerst eventjes tijd om de benen te strekken. We waren allemaal behoorlijk stijf van de lange autoreis. De receptie was gevestigd in een oud gebouw dat vroeger hoogstwaarschijnlijk als boerderij had gediend. Het zag er allemaal erg netjes en schoon uit. Niet heel ver bij de receptie vandaan hoorden we geplons en gespetter van in het water springende en zwemmende kinderen. Daar waren we zelf ook wel aan toe! Nadat we waren verwelkomt mochten we onze chalet opzoeken. De ligging van de chalet bleek perfect! Aan de rand van de camping tegen de bosrand aangelegen hadden we een vrij uitzicht. We mochten de auto naast de chalet parkeren dus hoefden niet te sjouwen met onze spullen. Nadat we alles hadden uitgepakt was iedereen toe aan een broodnodige verfrissende duik in het zwembad.

Dag 2: Brocante in Turenne

Wat is er allemaal te doen in de Dordogne voor een gezin met jonge kinderen zul je je afvragen. Nou, veel. Heel veel. Tenminste, als je net als ons van een ondernemende vakantie houdt. Wat we nog van onze vorige vakantie wisten (vorig jaar in het Loire-dal) is dat de brocante die we daar bezochten zo leuk was. Één van de eerste dingen die we aan de receptie van de camping vroegen, was of ze wisten waar er deze week allemaal een brocante te vinden was. Het antwoord was Turenne, en wel de volgende dag. Perfect! Turenne was namelijk ook nog eens een heel mooi middeleeuws stadje. Als doorgewinterde brocante-bezoekers wisten we dat we ’s ochtends de meeste kans hadden om de mooiste spulletjes te vinden. Daarom besloten we om lekker vroeg naar Turenne te vertrekken. De Brocante was best groot! Langs een lange weg die het stadje helemaal uitliep waren aan weerskanten allemaal kraampjes uitgestald met echt Franse zooi. Wat opviel was dat er geen andere taal dan Frans werd gesproken. Dit was echt iets voor de locals. Helaas werden de schatten waarop gehoopt werd niet gevonden, maar waren de jongens wel in hun nopjes met een piratenhoed en speelgoedpistool die na stevig onderhandelen op de kop werden getikt. 
Nadat we de brocante helemaal waren overgelopen (linkerkant- heen en rechterkant- terug) was het tijd om het oude stadsgedeelte te verkennen. Het kasteel van Turenne was bovenop de heuvel gebouwd en het bleek een aardig steile wandeling om boven te komen. De kasteeltuinen en het panoramische uitzicht bleken echter zeer de moeite waard! 

Turenne
Brocante in Turenne
Steile steegjes in Turenne

Dag 3: Carennac en Marquesyssac

Onder het genot van een verse croissant uit de campingwinkel werden er de volgende ochtend plannen gemaakt voor ons programma van vandaag. Sowieso ’s middags lekker naar het zwembad, werd unaniem besloten. Carennac werd het plan. Carennac behoord tot één van de vele dorpjes in de Dordogne die zich officieel tot de lijst “Les plus beaux villages de France” mag rekenen. En terecht, zo bleek het! Alles wat je hoopt dat een Frans dorpje uitstraalt vind je in Carennac. In 100 jaar leek hier nog weinig veranderd. Ook viel hier het aantal toeristen reuze mee! We hadden de idyllische straatjes nagenoeg voor onszelf. In de brasserie aten we tegen lunchtijd een lekkere verse crêpe. Even verderop lag Collognes-la-Rouge. Ook dit was een prachtig dorpje die op dezelfde lijst als Carennac stond. De naam zei het al. Hier waren de gebouwen allemaal gebouwd met een soort rode stenen. Heel bijzonder! Wat wel opviel was dat deze plaats veel drukker was dan Carennac. Toch was het qua drukte nog wel prima te doen.
Die avond besloot ik om even in m’n eentje op pad te gaan om ergens de zonsondergang te fotograferen. De keuze viel op de tuinen van Marqueyssac als locatie. Het bleek achteraf de juiste keuze geweest te zijn. De op een rots aangelegde tuinen complex boden uitzicht op een 3-tal kastelen die uittorende boven de meanderende Dordogne rivier. Ook in de tuinen was er genoeg moois te zien. Er waren heel veel kleine voetpaadjes die zich een weg baanden door de vele buxushaagjes. Het leek wel Alice in Wonderland! Genoeg om te fotograferen dus. 

Carennac
Carennac
Carennac
Marqueyssac
Marqueyssac
Chateau des Milandes vanaf Marqueyssac

Dag 4: Sarlat, Domme en zwemmen in de Dordogne

Het was genieten geblazen daar in de Dordogne. Na de geslaagde eerste dagen hadden we al heel veel moois gezien. Het was vandaag tijd voor een beetje bedrijvigheid. We zouden vandaag afreizen naar één van de grootse steden in de regio. Het is maar net wat je groot wil noemen; Sarlat (of voluit Sarlat-la-Canéda) kent slechts 9500 inwoners. Echter is de streekmarkt van Sarlat echt een toeristische trekpleister, en kan het er dus ook behoorlijk druk zijn.
Een parkeerplekje vinden in Sarlat was al een uitdaging opzich. Laten we zeggen dat je een beetje creatief moet zijn als je in Sarlat de auto kwijt wil. Toen we uiteindelijk toch een plekje hadden gevonden liepen we met de stroom mensen mee naar het oude centrum van Sarlat. Tussen de geuren van alle heerlijk ruikende streekproducten werden we al gauw verleid om iets lekkers te kopen. Zo’n verse ananas leek de jongens wel een prima idee!  Verfrissend én gezond! Voor ons later wel ergens een kop koffie, klonk het in stereo. Op een terrasje ploften we neer en bestelden we een goeie espresso. De jongens keken verlekkerd door de etalage naar binnen. Het terras bleek bij een echte Franse pâtisserie te horen! Nou vooruit dan maar. Kies maar iets lekkers uit. Maar alleen omdat het vakantie is. Binnen enkele minuten werden een frambozen macaron en een chocoladesoes verorberd.
We lieten de drukte van Sarlat achter ons en namen de afslag naar Domme. Ook Domme behoort tot les plus beaux villages de France. Uit ervaring wisten we inmiddels dus dat dat alleen al de moeite waard zou moeten zijn. Domme is eigenlijk een oude vestingsstad of fort die hoog boven de Dordogne uittorent. Het was warm vandaag! Gelukkig boden de vele boetiekjes en winkeltjes genoeg verkoeling. In een sierradenwinkel werden wat cadeautjes voor het thuisfront gekocht. Aan het einde van de straat was een plein met een terras te vinden dat een adembenemend uitzicht over de vallei bood.
Omdat het vandaag zo warm was en de jongens zich zo voorbeeldig hadden gedragen, beloofden we dat ze even mochten pootje baden in de Dordogne. Het lag in de lijn van de verwachting dat het niet bij pootjebaden zou blijven. In de onderbroek renden de jongens onder luid geroep over het kiezelstrand regelrecht de rivier in. Het water was aangenaam koud, kraakhelder en er waren veel vissen te zien. Dat was wel even een lekkere afsluiter van de dag!

Het "Gezellig drukke" Sarlat
Op de markt van Sarlat
Macarons uit Sarlat
Macarons uit Sarlat
Domme
IJsje in Domme
Zwemmen in de Dordogne

Dag 5: Autoire en Rocamadour

Autoire
Autoire

We moesten zo tegen het einde van de week goed bedenken wat we nog wilden bekijken en doen. Van medekampeerders hadden we gehoord dat je bij het dorpje Autoire via een hele leuke route naar een een waterval kon wandelen. Dat klonk veelbelovend! Autoire lag net voorbij Rocamadour, nog een mooie plek die heel graag wilde zien. Rocamadour is na Lourdes het bekendste bedevaartsoord van heel Frankrijk. Het verhaal verteld dat pelgrims als boetedoening op hun knieën van het dal tot aan de kerk, helemaal bovenop de rots moesten kruipen. Als je met eigen ogen ziet hoe steil en hoog dat eigenlijk is, kun je je goed voorstellen dat dat geen appeltje-eitje is. Toen de zon doorbrak hadden we Rocamadour al achter ons gelaten en waren we onderweg naar Autoire. Vlak voor het dorpje draaiden we de parkeerplaats op die meteen ook het startpunt van de watervalwandeling was. Op een bord met een grote pijl was het woord ‘cascade’ duidelijk te lezen. Over een bospad vervolgden we te voet onze weg naar de waterval. De frisse geur van het bos was heerlijk. Heel wat anders dan wat we toch dan toe hadden gezien! Na een dikke 2 kilometer wandelen arriveerden we bij de waterval. Helaas was de hoeveelheid water dat naar beneden viel niet erg imposant (waarschijnlijk door de droogte), maar toch was het een erg mooie plek. Er werden nog wat foto’s geschoten en we keerden terug richting Autoire. Ook Autoire is zo’n prachtig dorpje waar de tijd leek hebben stilgestaan. We zagen wat wielrenners aanschuiven op een sfeervol terrasje. Hoog tijd voor een kop koffie!

Rocamadour
Rocamadour

Dag 6: Forte Reynac en St-Léon-sur-Vézère

Het was eigenlijk alweer de laatste echte vakantiedag. De volgende dag zouden we alweer vroeg in de auto zitten en ons alledaagse leventje weer tegemoet rijden. Reden te meer om het er vandaag nog eens extra goed van te nemen! We bedachten ons dat we nog helemaal geen kasteel hadden bezocht. Niks voor ons eigenlijk. We hielden eigenlijk allemaal wel van kastelen. En we waren het allemaal met elkaar eens dat het zonde zou zijn om in een een streek met zo veel kastelen en burchten er niet eentje te bezoeken. Bij de receptie van de camping lag een folder met daarin een imposant bouwwerk afgebeeld. Het leek wel op een soort grotwoning. Hier wilden we wel eens een kijkje nemen! De naam van het kasteel was Forte Reynac. Na opgravingen bleek het al sinds de oertijd bewoond te zijn , letterlijk door ‘holbewoners’. Later, tijdens de middeleeuwen is om de oorspronkelijke grotwoning een kasteel heen gebouwd. Binnenin Forte Reynac was het een indrukwekkende verzameling van oude meubels, schilderijen, jachttrofeeën, martelwerktuigen en wapens. Elk vertrek was tot in de puntjes aangekleed. Het idee dat je je voor de helft in een grot begeeft, maakt het kasteel nóg interessanter.  
Om onze verzameling ‘Les plus beaux villages de France’ aan te vullen besloten we om nog een paar kilometer door te rijden naar Saint-Léon-sur-Vézère om daar te lunchen. Gelegen aan de Vézère, een zijtak va de Dordogne, was dit ook weer zo’n adembenemend mooie plek waar je je zomaar 100 jaar terug in de tijd waant. Aanradertje.

La Forte Reynac
Binnenin Forte Reynac
Saint-Léon-sur-Vézère
Saint-Léon-sur-Vézère
Stenen zoeken in de Vézère

Man man man, wat hebben we genoten van ons weekje in de Dordogne! De camping was tot in de puntjes verzorgd en fungeerde zo centraal gelegen als uitvalsbasis om de hele Dordognestreek te verkennen. Zoals een echte gezinscamping betaamt, waren er ’s avonds van allerlei activiteiten te beleven. (animatie voor de kinderen, dansoptredens, verschillende bandjes en een heuse bellenblaas-expert) Ook was er een leuk restaurant gevestigd waar je naast eten ook prima op het terras kon zitten met een lokaal biertje. Er waren niet te veel Nederlanders maar we waren ook zeker niet de enige. De ideale samenstelling gasten zeg maar. En dan de streek. Wat een regio. Natuurschoon, dorpjes en stadjes, grotten, oude gebouwen, de rivier zelf en heel veel kasteeltjes. Echt een gebied naar mijn hart. Of we volgend jaar terugkeren? Dat zou zomaar kunnen!

Tafeltennis op de camping; je ontkomt er niet aan.
Ook werden er vakantievrienden gemaakt